Άπόσπασμα 58 [Τιθώνωι] - Σαπφώ

Άοίδα Τιθώνω - Σαπφώ

ὔμμες πεδὰ Μοίσαν ἰ]οκ[ό]λπων κάλα δῶρα, παῖδες,
σπουδάσδετε καὶ τὰ]ν φιλάοιδον λιγύραν χελύνναν·
ἔμοι δ’ ἄπαλον πρίν] ποτ’ [ἔ]οντα χρόα γῆρας ἤδη
ἐπέλλαβε, λεῦκαι δ’ ἐγ]ένοντο τρίχες ἐκ μελαίναν·
βάρυς δέ μ’ ὀ [θ]ῦμος πεπόηται, γόνα δ’ [ο]ὐ φέροισι,
τὰ δή ποτα λαίψηρ’ ἔον ὄρχησθ’ ἴσα νεβρίοισι.
τὰ ⟨μὲν⟩ στεναχίσδω θαμέως· ἀλλὰ τί κεν ποείην;
ἀγήραον ἄνθρωπον ἔοντ’ οὐ δύνατον γένεσθαι.
καὶ γάρ π[ο]τα Τίθωνον ἔφαντο βροδόπαχυν Αὔων
ἔρῳ φ[ ]αθεισαν βάμεν’ εἰς ἔσχατα γᾶς φέροισα[ν,
ἔοντα [κ]άλον καὶ νέον, ἀλλ’ αὖτον ὔμως ἔμαρψε
χρόνῳ πόλιον γῆρας, ἔχ̣[ο]ντ’ ἀθανάταν ἄκοιτιν.

Ἀπόσπασμα 376 - Ἀνακρέων

Ἀπόσπασμα 376 - Ἀνακρέων

ἀρθεὶς δηὖτ᾽ ἀπὸ Λευκάδος
πέτρης ἐς πολιὸν κῦμα κολυμβῶ μεθύων ἔρωτι.

Ἀπόσπασμα 358 - Ἀνακρέων

Ἀπόσπασμα 358 - Ἀνακρέων

Σφαίρῃ δηὖτέ με πορφυρῇ
βάλλων χρυσοκόμης Ἔρως
νήνι ποικιλοσαμβάλῳ
συμπαίζειν προκαλεῖται·
ἡ δ᾽, ἐστὶν γὰρ ἀπ᾽ εὐκτίτου
Λέσβου, τὴν μὲν ἐμὴν κόμην,
λευκὴ γάρ, καταμέμφεται,
πρὸς δ᾽ ἄλλην τινὰ χάσκει.

Carmen ūndecimum - Quīntus Horatius Flaccus

Carmen ūndecimum - Quīntus Horatius Flaccus

Tū nē quaesierīs, scīre nefās, quem mihi, quem tibī

fīnem dī dederint, Leuconoē, nec Babylōniōs

temptāris numerōs. Ut melius quidquid erit patī,

seu plūrīs hiemēs seu tribuit Iuppiter ultimam,

quae nunc oppositīs dēbilitat pūmicibus mare

Tyrrhēnum: sapiās, vīna liquēs, et spatiō brevī

spem longam resecēs. Dum loquimur, fūgerit invida

aetās: carpe diem, quam minimum crēdula posterō.

23 π.Χ., Carminum prīmus

Carmen quadrāgēsimum octāvum - Gāius Valerius Catullus

 Carmen quadrāgēsimum octāvum - Gāius Valerius Catullus

Mellītōs oculōs tuōs, Juventī,

sī quis mē sinat ūsque bāsiāre,

ūsque ad mīlia bāsiem trecenta

nec numquam videar satur futūrus,

nōn sī densior āridīs aristīs

sit nostrae seges ōsculātiōnis.

1ος π.Χ. αἰώνας - Carmina

Carmen nōnāgēsimum quīntum - Gāius Valerius Catullus

Carmen nōnāgēsimum quīntum - Gāius Valerius Catullus

Zmyrna meī Cinnae nōnam post dēnique messem

quam coepta est nōnamque ēdita post hiemem,

mīlia cum intereā quīngenta Hortēnsius ūnō

* * * * * * * *

Zmyrna cavās Satrachi penitus mittetur ad undās,

Zmyrnam cāna diū saecula pervolvent.

At Volusī annālēs Paduam morientur ad ipsam

et laxās scombrīs saepe dabunt tunicās.

Parva meī mihi sint cordī monimenta <sodālīs>,

at populus tumidō gaudeat Antimachō.

1ος π.Χ. αἰώνας - Carmina