Μούχρωμα - Λορέντζος Μαβίλης

Μούχρωμα - Λορέντζος Μαβίλης

Φυσάει τ’ ἀεράκι μ’ ἀνάλαφρη φόρα
καὶ τὲς τριανταφυλλιὲς ἀργὰ σαλεύει·
στὲς καρδιὲς καὶ στὴν πλάση βασιλεύει
ῥόδινο σούρουπο, ὥρα μυροφόρα,
χρυσὴ θυμητικῶν ὀνείρων ὥρα,
ποὺ ἡ ψυχὴ τὴ γαλήνη προμαντεύει,
τὴν αἰώνια γαλήνη, καὶ ἀγναντεύει
σὰ γιὰ στερνὴ φορὰ κάθε της γνώρα
ἀξέχαστη· ξανθὲς κρινοτραχῆλες
ἀγάπες, γαλανὰ βασιλεμένα
μάτια ὀγρὰ καὶ φιλιὰ καὶ ἀνατριχίλες
καὶ δάκρυα· πλάνα δῶρα ζηλεμένα
τῆς ζήσης ποὺ ἀχνοσβυέται καὶ τελειώνει
σὰν τὸ θαμπὸ γιουλὶ ποῦ ὀλοένα λυώνει.


1899

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εἰς τὸν θάνατον τῆς Αἰμιλίας Ροδόσταμο - Διονύσιος Σολωμός

Εἰς τὸν θάνατον τῆς Αἰμιλίας Ροδόσταμο - Διονύσιος Σολωμός 1. Καὶ εἴδανε τὸ ξόδι σου μὲ τὴν κεροδοσιά σου. 2. Στὴ θύρα τὴν ὁλόχρυση τῆς Παντ...