Ἀπόκριση στὸν Παλαμᾶ - Γεώργιος Δροσίνης

Ἀπόκριση στὸν Παλαμᾶ - Γεώργιος Δροσίνης

Συνοδοιπόροι ναί, μαζί κινήσαμε
στῆς Τέχνης τὸ γλυκοξημέρωμα —ὅμως,
μὲ τοῦ καιροῦ τὸ πέρασμα, χαράχτηκε
τοῦ καθενός μας χωριστός ὁ δρόμος:

Ἐσύ τὸ Ὡραίο μὲσ’ στὰ μεγάλα ζήτησες
κ’ ἐγώ στὰ ταπεινά κι ἀπορριμμένα,
καὶ δούλεψες τὸ μπροῦντζο καὶ τὸ μάρμαρο
κι’ ἄφησες τὸν πηλό τῆς γῆς σ’ ἐμένα.

Στὶς ἀλπικές χιονοκορφές ἀνέβηκες
καὶ στάθηκα στὶς λιόφωτες ραχοῦλες·
ἀρχόντισσες καὶ ρήγισσες οἱ Μοῦσες σου
κ’ ἐμένα ψαροποῦλες καὶ βοσκοῦλες.

Ἐσύ στῆς δάφνης τ’ ἀκροκλώναρα ἅπλωσες
κ’ ἐγώ σὲ κάθε χόρτο καὶ βοτάνι·
στεφάνι ἔχεις φορέση ἀπό δαφνόφυλλα―
λίγο θυμάρι τοῦ βουνοῦ μοῦ φτάνει.


1911, Φευγᾶτα Χελιδόνια

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εἰς τὸν θάνατον τῆς Αἰμιλίας Ροδόσταμο - Διονύσιος Σολωμός

Εἰς τὸν θάνατον τῆς Αἰμιλίας Ροδόσταμο - Διονύσιος Σολωμός 1. Καὶ εἴδανε τὸ ξόδι σου μὲ τὴν κεροδοσιά σου. 2. Στὴ θύρα τὴν ὁλόχρυση τῆς Παντ...