Πρώτη Νύχτα, 7 - Κωστὴς Παλαμᾶς
Ἀγνάντια τὸ παράθυρο· στὸ βάθος
ὁ ουρανός, ὅλο οὐρανός, καὶ τίποτ’ ἄλλο·
κι ἀνάμεσα, οὐρανόζωστον ὁλόκληρο,
ψηλόλιγνο ἕνα κυπαρίσσι· τίποτ’ ἄλλο.
Καὶ ἢ ξάστερος ὁ οὐρανὸς ἢ μαῦρος εἶναι,
στὴ χαρὰ τοῦ γλαυκοῦ, στῆς τρικυμιᾶς τὸ σάλο,
ὅμοια καὶ πάντα ἀργολυγάει τὸ κυπαρίσσι,
ἥσυχο, ὡραῖο, ἀπελπισμένο. Τίποτ’ ἄλλο.
1904, Ἑκατὸ Φωνές, Ἡ Ἀσάλευτη Ζωή
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου