[Σὰ μιὰ σκιὰ χιμαιρικὴ] - Λάμπρος Πορφύρας
Σὰ μιὰ σκιὰ χιμαιρικὴ στῆς λίμνης τὸν καθρέφτη,
Σὰν ὅ,τι μένει μακρυνό πολύ, χαμένο, ὡραῖο,
Σὰν τὸν καπνό, ποὺ πάει ψηλά, σὰν τὴ δροσιὰ ποὺ πέφτει,
Ὤ! Σ’ ἀγαπῶ σὰν καθετὶ ποὺ σβύνεται μοιραῖο.
1920, Σκιές
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Εἰς τὸν θάνατον τῆς Αἰμιλίας Ροδόσταμο - Διονύσιος Σολωμός
Εἰς τὸν θάνατον τῆς Αἰμιλίας Ροδόσταμο - Διονύσιος Σολωμός 1. Καὶ εἴδανε τὸ ξόδι σου μὲ τὴν κεροδοσιά σου. 2. Στὴ θύρα τὴν ὁλόχρυση τῆς Παντ...
-
Νεκρόδειπνος - Τάκης Σινόπουλος Δάκρυα πολλὰ μὲ καίγανε, μονάχος κι ἔγραφα, τί ἤμουν ἐγώ, μιλῶντας ἔτσι μέ, χρόνια καὶ χρόνια ζωντανεύο...
-
Ἑλένη - Γιῶργος Σεφέρης ΤΕΥΚΡΟΣ ... ές γῆν ἐναλίαν Κύπρον οὗ μ' ἐθέσπισεν οἰκεῖν Ἀπόλλων, ὄνομα νησιωτικ...
-
Dulce et Decorum Est - Wilfred Owen Bent double, like old beggars under sacks, Knock-kneed, coughing like hags, we cursed through sludge, T...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου