Τὸ 25ον ἔτος τοῦ βίου του - Κωνσταντῖνος Π. Καβάφης

Τὸ 25ον ἔτος τοῦ βίου του - Κωνσταντῖνος Π. Καβάφης

Πηγαίνει στὴν ταβέρνα τακτικὰ
ποὺ εἴχανε γνωρισθεῖ τὸν περασμένο μῆνα.
Ῥώτησε· μὰ δὲν ἤξεραν τίποτε νὰ τὸν ποῦν.
Ἀπὸ τὰ λόγια των, κατάλαβε πὼς εἶχε γνωρισθεῖ
μ’ ἕνα ὅλως ἄγνωστο ὑποκείμενον·
μιὰ ἀπ’ τὲς πολλὲς ἄγνωστες κι ὕποπτες
νεανικὲς μορφὲς ποὺ ἀπ’ ἐκεῖ περνοῦσαν.
Πηγαίνει ὅμως στὴν ταβέρνα τακτικά, τὴν νύχτα,
καὶ κάθεται καὶ βλέπει πρὸς τὴν εἴσοδο·
μέχρι κοπόσεως βλέπει πρὸς τὴν εἴσοδο.
Ἴσως νὰ μπεῖ. Ἀπόψ’ ἴσως ναρθεῖ.

Κοντὰ τρεῖς ἑβδομάδες ἔτσι κάμνει.
Ἀρρώστησεν ὁ νοῦς του ἀπὸ λαγνεία.
Στὸ στόμα του μείνανε τὰ φιλιά.
Παθαίνεται ἀπ’ τὸν διαρκῆ πόθον ἡ σάρκα του ὅλη.
Τοῦ σώματος ἐκείνου ἡ ἁφὴ εἶν’ ἐπάνω του.
Θέλει τὴν ἕνωσι μαζί του πάλι.

Νὰ μὴν προδίδεται, τὸ προσπαθεῖ ἐννοεῖται.
Μὰ κάποτε σχεδὸν ἀδιαφορεῖ.—
Ἐξ ἄλλου, σὲ τί ἐκτίθεται τὸ ξέρει,
τὸ πῆρε ἀπόφασι. Δὲν εἶν’ ἀπίθανον ἡ ζωή του αὐτὴ
σὲ σκάνδαλον ὀλέθριο νὰ τὸν φέρει.


1925, Ἀναγνωρισμένα