Στὸ πεθαμένο συρτάρι - Ἕλλη Φρεγγίδου
Στὸ πεθαμένο συρτάρι
μὴ μὲ βάλεις.
Γεμᾶτο ἀνοιχτοὺς λογαριασμούς
καὶ μισοτελειωμένες ὑποθέσεις.
Κὰρτ ποστὰλ καὶ
φωτογραφίες ὅλο νάζι
ἀπὸ κάποιους ἐπιλήσμονες ἀποστολεῖς.
Ἀκόμα κι ἂν στὰ ποιήματά σου δὲν ὑπάρχω,
σ’ ἐκεῖνο τὸ νεκροταφεῖο ἀναμνήσεων δὲ θέλω νὰ θαφτῶ.
Ἐκεῖ ἐλαφροκοιμοῦνται προσδοκίες
καὶ παιδικὰ νανουρίσματα.
Δὲν εἶναι χῶρος αὐτὸς
ποὺ ἁρμόζει
στοῦ ἔρωτά μου τὸ ζωντανὸ ἀχτινοβόλισμα.
2015, Δικαίωμα φωτός
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Εἰς τὸν θάνατον τῆς Αἰμιλίας Ροδόσταμο - Διονύσιος Σολωμός
Εἰς τὸν θάνατον τῆς Αἰμιλίας Ροδόσταμο - Διονύσιος Σολωμός 1. Καὶ εἴδανε τὸ ξόδι σου μὲ τὴν κεροδοσιά σου. 2. Στὴ θύρα τὴν ὁλόχρυση τῆς Παντ...
-
Νεκρόδειπνος - Τάκης Σινόπουλος Δάκρυα πολλὰ μὲ καίγανε, μονάχος κι ἔγραφα, τί ἤμουν ἐγώ, μιλῶντας ἔτσι μέ, χρόνια καὶ χρόνια ζωντανεύο...
-
Ἑλένη - Γιῶργος Σεφέρης ΤΕΥΚΡΟΣ ... ές γῆν ἐναλίαν Κύπρον οὗ μ' ἐθέσπισεν οἰκεῖν Ἀπόλλων, ὄνομα νησιωτικ...
-
Dulce et Decorum Est - Wilfred Owen Bent double, like old beggars under sacks, Knock-kneed, coughing like hags, we cursed through sludge, T...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου