Ἀλέξανδρος Φιλίππου καὶ οἱ Ἕλληνες πλὴν Λακεδαιμονίων–»
Μποροῦμε κάλλιστα νὰ φανταστοῦμε
πὼς θ’ ἀδιαφόρησαν παντάπασι στὴν Σπάρτη
γιὰ τὴν ἐπιγραφὴν αὐτή. «Πλὴν Λακεδαιμονίων»,
μὰ φυσικά. Δὲν ἦσαν οἱ Σπαρτιᾶται
γιὰ νὰ τοὺς ὁδηγοῦν καὶ γιὰ νὰ τοὺς προστάζουν
σὰν πολυτίμους ὑπηρέτας. Ἄλλωστε
μιὰ πανελλήνια ἐκστρατεία χωρίς
Σπαρτιάτη βασιλέα γι’ ἀρχηγό
δὲν θὰ τοὺς φαίνονταν πολλῆς περιωπῆς.
Ἂ βεβαιότατα «πλὴν Λακεδαιμονίων».
Εἶναι κι αὐτὴ μιὰ στάσις. Νιώθεται.
Ἔτσι, πλὴν Λακεδαιμονίων στὸν Γρανικό•
καὶ στὴν Ἰσσὸ μετὰ• καὶ στὴν τελειωτική
τὴν μάχη, ὅπου ἐσαρώθη ὁ φοβερὸς στρατός
ποὺ στ’ Ἄρβηλα συγκέντρωσαν οἱ Πέρσαι:
ποὺ ἀπ’ τ’ Ἄρβηλα ξεκίνησε γιὰ νίκην, κι ἐσαρώθη.
Κι ἀπ’ τὴν θαυμάσια πανελλήνιαν ἐκστρατεία
τὴν νικηφόρα, τὴν περίλαμπρη,
τὴν περιλάλητη, τὴν δοξασμένη
ὡς ἄλλη δὲν δοξάσθηκε καμιά,
τὴν ἀπαράμιλλη: βγήκαμ’ ἐμεῖς•
ἑλληνικὸς καινούριος κόσμος, μέγας.
Ἐμεῖς• οἱ Ἀλεξανδρείς, οἱ Ἀντιοχείς,
οἱ Σελευκείς, κι οἱ πολυάριθμοι
ἐπίλοιποι Ἕλληνες Αἰγύπτου καὶ Συρίας,
κι οἱ ἐν Μηδίᾳ, κι οἱ ἐν Περσίδι, κι ὅσοι ἄλλοι.
Μὲ τὲς ἐκτεταμένες ἐπικράτειες,
μὲ τὴν ποικίλη δράση τῶν στοχαστικῶν προσαρμογῶν.
Καὶ τὴν Κοινὴν Ἑλληνικὴ Λαλιά
ὡς μέσα στὴν Βακτριανή την πήγαμεν, ὡς τοὺς Ἰνδούς.
Γιὰ Λακεδαιμονίους νὰ μιλοῦμε τώρα!
1931, Ἀναγνωρισμένα
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου