Μόνο γιατὶ μ' ἀγάπησες - Μαρία Πολυδούρη

Μόνο γιατὶ μ' ἀγάπησες - Μαρία Πολυδούρη

Δὲν τραγουδῶ, παρὰ γιατὶ μ' ἀγάπησες
στὰ περασμένα χρόνια.
Καὶ σὲ ἥλιο, σὲ καλοκαιριοῦ προμάντεμα
καὶ σὲ βροχή, σὲ χιόνια,
δὲν τραγουδῶ παρὰ γιατὶ μ' ἀγάπησες.

Μόνο γιατὶ μὲ κράτησες στὰ χέρια σου
μιὰ νύχτα καὶ μὲ φίλησες στὸ στόμα,
μόνο γι' αὐτὸ εἶμαι ὡραία σὰν κρίνο ὁλάνοιχτο
κι ἔχω ἕνα ῥίγος στὴν ψυχή μου ἀκόμα,
μόνο γιατὶ μὲ κράτησες στὰ χέρια σου.

Μόνο γιατὶ τὰ μάτια σου μὲ κύτταξαν
μὲ τὴν ψυχὴ στὸ βλέμμα,
περήφανα στολίστηκα τὸ ὑπέρτατο
τῆς ὕπαρξής μου στέμμα,
μόνο γιατὶ τὰ μάτια σου μὲ κύτταξαν.

Μόνο γιατὶ μ' ἀγάπησες γεννήθηκα
γι' αὐτὸ ἡ ζωὴ μοῦ ἐδόθη
στὴν ἄχαρη ζωὴ τὴν ἀνεκπλήρωτη
μένα ἡ ζωὴ πληρώθη.
Μόνο γιατὶ μ' ἀγάπησες γεννήθηκα.

Μονάχα γιατὶ τόσο ὡραῖα μ' ἀγάπησες
ἔζησα, νὰ πληθαίνω
τὰ ὀνείρατά σου, ὡραῖε, ποὺ βασίλεψες
κι ἔτσι γλυκὰ πεθαίνω
μονάχα γιατὶ τόσο ὡραῖα μ' ἀγάπησες.


1928, Οἱ τρίλιες ποὺ σβήνουν

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Εἰς τὸν θάνατον τῆς Αἰμιλίας Ροδόσταμο - Διονύσιος Σολωμός

Εἰς τὸν θάνατον τῆς Αἰμιλίας Ροδόσταμο - Διονύσιος Σολωμός 1. Καὶ εἴδανε τὸ ξόδι σου μὲ τὴν κεροδοσιά σου. 2. Στὴ θύρα τὴν ὁλόχρυση τῆς Παντ...