Τυφλὸς Οἰδίπους ὁ καθείς μας παίρνει
τὸ μονοπάτι πού, τυφλή κι αὐτή,
τοῦ χάραξεν ἡ Μοῖρα. Ποῦ τὸν φέρνει
τὸ μονοπάτι ποὺ τυφλὰ πατεῖ;
Τυφλὸς Οἰδίπους στὸ ῥαβδὶ σκυφτὸς
βαδίζει καὶ βαδίζει, καὶ ζυγώνει,
ποῦ; Δὲ θωρεῖ. Καλότυχος αὐτὸς
ποὺ τὸν κρατεῖ ἀπ᾽ τὸ χέρι μιὰ Ἀντιγόνη.
1917, Σπασμένα μάρμαρα
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου